De vele voordelen van terrasdragers
Terrasdragers zijn inzetbaar in de tuin, op balkons en op dakterrassen. Ze functioneren onder tegels, natuursteen, beton en planken in hout of WPC, zowel bij nieuwe aanleg als bij renovatie. Niveauverschillen en zelfs hellingen worden ermee gecorrigeerd. De plaatsing vergt minder tijd dan een traditioneel terras, aangezien chape of lijm achterwege blijft en de kliksystemen voor planken het schroefwerk tot een minimum beperken. Toch komt bij de opbouw en plaatsing het nodige kijken.
Vrijheid in opbouw
Een terras op dragers is erg flexibel en kan worden aangepast aan uiteenlopende terreinomstandigheden, waaronder hellingen. De open voegen zorgen voor een vlotte afvoer van regenwater. Doordat de vloerafwerking niet rechtstreeks in contact komt met de ondergrond, wordt ze minder blootgesteld aan omgevingsinvloeden. De vrije ruimte onder het terras maakt het mogelijk om leidingen voor verlichting of besproeiing onzichtbaar weg te werken. Het geheel is bovendien meteen na de installatie beloopbaar. Achteraf kan de vloerafwerking gemakkelijk worden verwijderd om te vervangen. Met regelbare terrasdragers kan de buitenvloer desgewenst naadloos aansluiten op de binnenvloer. In tegenstelling tot traditionele systemen met chape en lijm kunnen terrasdragers bovendien ook tijdens de natte maanden worden geplaatst.
Tegels, natuursteen of hout
Terrasdragers worden gebruikt bij private en openbare terrassen en komen in aanmerking voor zowel nieuwbouw als renovatie. De keuze van de vloerafwerking blijft daarbij ruim. Keramische tegels met een minimale dikte van 20 mm worden rechtstreeks op de koppen van de tegeldragers gelegd. Ook natuursteen en beton zijn geschikt, op voorwaarde dat de elementen voldoende dik en mechanisch sterk zijn om de vrije overspanning te dragen. Voorgemonteerde houten of composiet (WPC) terrastegels (roosters) die onderling in elkaar klikken, worden rechtstreeks op geschikte terrasdragers geplaatst. Bij houten terrasplanken wordt eerst een houten of aluminium onderconstructie op de terrasdragers aangebracht, waarop de planken vervolgens worden vastgeschroefd of -geklikt.
Ook voor grote formaten
Vrijwel alle formaten zijn mogelijk, waaronder 40 × 40 tot 100 × 100 cm en ook 30 × 120 of 60 × 120 cm. Het formaat, het gewicht en de hoogte voor de opbouw bepalen mee welke terrasdrager geschikt is en hoeveel steunpunten noodzakelijk zijn. Grotere formaten kunnen in het midden bijkomende ondersteuning vereisen, of een draagstructuur met aluminium rails om doorbuiging en puntbelasting te beperken. Er zijn diverse terrasdragers op de markt met een sterk uiteenlopende belastbaarheid, van gemiddeld 2,2 kN/drager en een hoogtebereik van 25-217 mm, over varianten die 8,0 kN/drager aankunnen met een uitbreidbaar bereik van 10–168 mm, tot tegeldragers geschikt voor 22 kN/drager en een hoogtebereik van 40-220 mm dat bovendien nog uitbreidbaar is (in dit geval daalt de belastbaarheid dan wel tot 19 kN per drager.)
Afstemmen op de steunpunten
Het gewicht van de terrasafwerking is doorgaans geen probleem voor de dragers zelf, aangezien deze een hoge drukbelasting aankunnen. Wel moet steeds rekening worden gehouden met de volledige terrasopbouw, waaronder het aantal steunpunten per m², de opbouwhoogte en de draagkracht van zowel de vloerafwerking als de ondergrond. Hoe groter of flexibeler de tegels of planken, hoe belangrijker een correcte verdeling van de steunpunten. Hoe hoger er opgebouwd wordt, hoe lager de draagkracht wordt.
Soorten terrasdragers
Verstelbare dragers domineren het huidige aanbod. Daarbij zijn er eenvoudige hoogteverstelbare dragers en zelfnivellerende uitvoeringen waarvan de kop een hellende of oneffen ondergrond compenseert. Een verstelbare terrasdrager bestaat uit drie hoofdcomponenten:
- Bovenplaat: draagt de tegel of de onderconstructie. Afhankelijk van het systeem is ze voorzien van tegelafstandhouders, een adapter of een zelfnivellerend mechanisme.
- Schroefdraad (middendeel): hiermee wordt de hoogte traploos geregeld.
- Voet (basisplaat): staat op de ondergrond en draagt de belasting over.
Hoogteverstelling
Bij gewone verstelbare dragers worden oneffenheden in de ondergrond gecompenseerd door elke drager via het schroefmechanisme afzonderlijk hoger of lager in te stellen. Zelfnivellerende uitvoeringen hebben daarnaast een kantelbare kop die ook hellingen compenseert; soms tot 7-8%. Er zijn ook uitvoeringen waarbij de terrasdragers zelfs na plaatsing kunnen worden bijgeregeld via de voeg, met een speciale sleutel. Hierdoor wordt de gewenste stabiliteit steeds behouden.
Accessoires
Tegeladapters houden met lipjes de tegels op hun plaats en creëren tegelijk een regelmatige voeg. Voor houten of aluminium onderconstructies zijn er onder meer L-adapters die een zijdelingse aanslag vormen voor de balk of het aluminiumprofiel en bevestiging met een schroef mogelijk maken. Daarnaast bestaan er klikadapters waarmee geschikte aluminiumprofielen rechtstreeks op de drager worden vastgeklikt, wat minder losse bevestigingen en schroefwerk vergt.
Bij bepaalde systemen zorgen speciale adapters en hoekverbindingen ervoor dat de aluminium onderconstructie ook afwijkende terrasvormen mogelijk maakt. Voor de bevestiging van terrasplanken bestaan verschillende clips, afhankelijk van het systeem en de positie. Bij lage of sterk afgesloten plankenterrassen kunnen ventilatieprofielen de luchtcirculatie en waterafvoer onder het terras verbeteren.
Houd in koude streken rekening met de vriesdiepte om te voorkomen dat het terras omhoog komt
Vlakke, gelijkmatige en stevige ondergrond
De ondergrond is voldoende vlak, draagkrachtig en stabiel en moet het gewicht van de volledige terrasconstructie dragen zonder dat de dragers wegzakken. Een goede drainage waarbij regenwater snel insijpelt of wegstroomt, is daarbij van groot belang. Gebruik eventueel gebroken grind (type 0/20 of 0/31,5) onder de tegeldragers voor een snellere infiltratie. Wanneer de bodem gevoelig is voor bewegingen, bijvoorbeeld door recente ophoging of zwellende klei, bieden grindstabilisatie- of betonplaten stabiliteit. Houd in koude streken bovendien rekening met de vriesdiepte om te voorkomen dat het terras omhoog komt.
Bestaande verharding
Een terras wordt geplaatst op bestaande tegels, betonplaten en vaste ondergronden op voorwaarde dat deze voldoende stevig en stabiel zijn. Bij renovatie over een bestaande terrasvloer moet eerst worden nagegaan of er voldoende hoogte beschikbaar is en of de constructie sterk genoeg is om het nieuwe terras te dragen. Voorzie eventueel punt- of strookfunderingen.
Onverharde grond
Hier zijn grofweg twee opties. Bij een funderingslaag wordt de grond uitgegraven, daarna een laag grind/steenslag aangebracht en verdicht. Bepaalde systemen (enkel voor houten terrassen) vereisen geen grindfundering; hierbij worden bijvoorbeeld grondschroeven of andere specifieke funderingselementen gebruikt.
Dakconstructies
Bij dakterrassen verdient de waterdichting bijzondere aandacht. Een beschermende laag voorkomt mechanische beschadiging en vermijdt rechtstreeks contact tussen verschillende materialen. Bij geïsoleerde platte daken kunnen lastverdeelplaten de puntbelasting van de terrasdragers over een grotere oppervlakte spreiden.
Aandachtspunten bij plaatsing
Houd bij het uitzetten van het terras rekening met de noodzakelijke helling voor de waterafvoer, van het gebouw weg en bij voorkeur al in de dragende onderlaag verwerkt. Een helling van 2% komt bijvoorbeeld bij een terras van 4 m overeen met een hoogteverschil van 8 cm.
Legplan
Maak een legplan met een raster; begin langs de muur en werk naar buiten toe. De plaatsingsvoorschriften en ondersteuningsafstanden zijn afhankelijk van het specifieke product en de toepassing. Doorgaans geldt het volgende: bij een tegelterras hangt de positie van de dragers af van het tegelformaat. In principe komt onder elke hoek een steunvoet en bij grote formaten kan een bijkomend steunpunt in het midden nodig zijn. Bij houten of composiet terrasplanken worden de dragers onder de balken van de onderconstructie geplaatst. De onderlinge afstand is afhankelijk van de doorsnede van de balken en bedraagt doorgaans 50 tot 70 cm.
Vlak resultaat
Plaats de eerste terrasdragers en stel ze in op de vooraf bepaalde referentiehoogte. Vervolgens worden de overige steunpunten volgens het raster geplaatst en tot op de millimeter afgesteld. Zelfnivellerende modellen compenseren met hun beweegbare bovenplaat de helling van de ondergrond. Andere systemen maken daarvoor gebruik van hellingcompensatoren onder de voet, die hellingen tot 5% opvangen. Sommige systemen zijn voorzien van rubberen vulplaatjes van 1 à 2 mm op de kop. Die maken een fijnere afstelling mogelijk en dempen tegelijk loopgeluiden. Op een dak met houten of composietplanken beschermt een rubberpad onder de drager bovendien de ondergrond. Controleer tijdens de plaatsing regelmatig het waterpasniveau, zowel in de lengte- als in de breedterichting. Een nauwkeurige uitlijning en voortdurende controle zorgen voor een vlak resultaat.
Extra verankering of bevestiging
Hoewel een terras op dragers doorgaans zwevend wordt opgebouwd, kan bijkomende fixatie of stabilisatie nodig zijn aan vrije randen of in andere situaties met onvoldoende zijdelingse insluiting. Gebruik op hoge balkons veiligheidsklemmen of schroef de balken vast aan de tegeldragers. Zijn de tegeldragers hoger dan 20 tot 30 cm, bevestig dan de onderkant van de tegeldrager in de ondergrond om het risico op kantelen te voorkomen. Wordt het terras op gestabiliseerde grond of grind aangelegd, plaats dan de dragers op betonplaten om de belasting te verdelen en wegzakken te voorkomen.
Actuele trends
Betere geluidsdemping
Sommige specifieke modellen hebben een voorgemonteerde impact-geluidsisolatieschijf die trillingen en contactgeluid tussen tegel en drager vermindert.
Lichtgevende bovenplaat
Voor een zacht en sfeervol licht dat langs de voegen tussen de terrastegels naar boven komt. Geen grote spots, maar een stijlvolle verlichting die naadloos opgaat in het ontwerp van het terras. Via de bijhorende app worden de kleur en lichtintensiteit aangepast.
Met medewerking van Buzon, Deceuninck, Eurotec en SOLIDOR