Technische uitdagingen van glas

Het belang van juiste beglazing op grote hoogtes

Glas wordt nogal eens onderschat. Vaak wordt het als vanzelfsprekend gezien op het vlak van technische functies, maar hightech beglazing op wolkenkrabbers – zoals de Burj Khalifa in Dubai – toont aan hoe belangrijk het is voor de prestaties van het gebouw.
Denk daarbij aan de windbelasting. De windkrachten op 50 m hoogte zijn reeds behoorlijk hoog. Bedenk dan dat er wolkenkrabbers van 800 m hoog bestaan. Hoewel de dynamische vorm van een gebouw zo is ontworpen om de structurele belasting te verminderen, is glasdikte van belang. Die dikte hangt af van de hoogte waarop het glas geplaatst wordt.
Een andere invloed zijn licht en warmte. Hoge gebouwen vangen niet alleen veel wind maar ook veel zonlicht en dus ook zonnewarmte. Om die hitte enigszins in te tomen bestaat er lagge-emissiviteitsglas (Low-E) om de langgolvige straling van de hitte te weerkaatsen.
Dan is er nog het hoogteverschil, dat drukverschil met zich meebrengt. Dat kan immers doorbuiging van de isolerende beglazing veroorzaken.
Daarnaast zijn er uitdagingen als spanning en doorbuiging, net als condensatie, vanwege het temperatuurverschil tussen binnen (koel door airconditioning) en buiten (vaak heet). Door Low-E als binnenpaneel te gebruiken, kun je voorkomen dat die koude zich verplaatst naar het buitenste glaspaneel en zo condensatie ontstaat.
Door specifieke warmtebehandeling kan het glas tot 5 keer sterker gemaakt worden, om zo hoge windbelasting en temperatuurverschillen te weerstaan.