ATEX VOOR MACHINEBOUWERS
ATEX 114 (vroeger ATEX 95)
ATEX 114 (vroeger ATEX 95) gaat, in het kort, over waar elektrische en niet-elektrische apparaten aan moeten voldoen in explosiegevoelige omgevingen. Deze eerder economische richtlijn, een doorontwikkeling van de ATEX 95 die sinds april 2016 in voege is, is van toepassing op de fabrikanten die explosieveilig materieel vervaardigen en op de markt brengen.
ATEX 114 (volledig ATEX 114 2014/34/EU) beschrijft een aantal regels waaraan apparaten moeten voldoen om geplaatst te mogen worden in ATEX-zones. De fabrikant moet zijn producten laten testen en certificeren volgens strengere eisen in vergelijking met diens voorganger ATEX 95. Net als die ATEX 95-richtlijn is ook ATEX 114 niet van toepassing op apparaten en beveiligingssystemen die toegepast worden in gebieden waar er sprake is van explosieve stoffen of onstabiele chemische stoffen.
Veranderingen
Voor machinebouwers verandert de vernieuwing van de richtlijn hoegenaamd niks in vergelijking met de richtlijnen van de vorige ATEX 95. Wel wordt het belangrijk zelf te controleren of de halffabricaten die men binnenkrijgt wel blijken te voldoen aan de nieuwe richtlijnen.
De hernieuwing van de richtlijn is met andere woorden gericht op iedereen binnen de leveringsketen van de apparaten en systemen die in een explosieve atmosfeer gebruikt mogen worden, met het oog op de traceerbaarheid van het product. Een garantie die de oorsprongsvervaging door internetaankoop van machines moet tegengaan, begrijpt de goede verstaander. Belangrijk om weten: alle notified bodies dienen een nieuwe accreditatie aan te vragen, gezien de oude ATEX 95-accreditatie niet automatisch wordt verlengd.
Veilig & traceerbaar
ATEX 114 beoogt 'productveiligheid'. Alle ATEX-materieel moet herkenbaar zijn. Naam en adres van de fabrikant, serie- of typenummer en jaar van de fabricage moeten duidelijk en onuitwisbaar aangebracht zijn. Tevens moet de CE-markering zichtbaar zijn aangebracht. Naast deze markering eist de ATEX-richtlijn eveneens het specifieke merkteken van explosieveiligheid 'Epsilon Ex' geplaatst in een zeskant.
Ook is het de fabrikant van het materiaal die moet aangeven voor welke ATEX-zones zijn component geschikt is. Zij moeten ervoor te zorgen dat de kans op stofvorming bij hun units tot een minimum herleid wordt. De tweede taak van de machinefabrikanten bestaat erin om de mogelijke ontstekingsbronnen te reduceren of te isoleren. Dat kan door ervoor te zorgen dat de machines goed geaard zijn en bv. ook door gebruik te maken van antistatische en vonkarme materialen (zoals rvs in plaats van staal, maar ook sommige niet-geleidende folies die geen elektrostatische vonken kunnen veroorzaken).
Onwetendheid
Een veelgemaakte fout is dat men wel Ex-materiaal gebruikt, maar niet voldoende op de hoogte is van de zoneringseisen. Het is niet zo dat als het Ex-logo op een component staat, dat dit dan zomaar overal klakkeloos geplaatst kan worden. Altijd moeten de volledige zoneringseisen bekeken worden voor álle apparaten.
